Ada Freriks maakte tijdens de Tweede Wereldoorlog deel uit van de verzetsgroep van Theo Dobbe,  verzetsnaam Hans,  in Nijmegen. Naast haar taak als koerierster hielp zij mee aan de – ter dood veroordeelde – bevrijding van Loek Visser uit de Koepelgevangenis te Arnhem. Bij een van haar illegale werkzaamheden werd ze gearresteerd en opgesloten in het Huis van Bewaring in Arnhem. Enkele van de illegaal naar buiten gesmokkelde briefjes van haar zijn bewaard gebleven. Daaruit blijkt haar zorgen voor vooral haar mede verzetsvrienden.

Na een aantal dagen in de Koepelgevangenis te hebben doorgebracht, werd ze begin mei overgebracht naar het concentratiekamp Vught. In dit kamp heeft ze onder andere bij het Philipscommando gedwongen moeten werken. In september werd kamp Vught ontruimd en alle vrouwelijke gevangenen werden per trein in goederenwagons vervoerd naar Ravensbrück. Een tocht van ruim twee-en-een-halve dag.

Ravensbrück was de hel op aarde in vergelijking met kamp Vught. De enige mogelijkheid om aan het misdadige regime te ontsnappen, was je opgeven voor een buitencommando. Dat werd voor Ada een buitencommando van concentratiekamp Neuengamme: Horneburg. Met enkele andere vrouwen heeft Ada hier een ontsnappingspoging gewaagd. Door verraad is deze mislukt. Het gevolg was zware mishandeling. Als represaille werden bijna alle vrouwen teruggestuurd naar Ravensbrück. Voor de ‘ontsnapten’ betekende dit haast de doodstraf. Met behulp van anderen kon Ada zich opgeven voor een ander buitencommando: Neustadt-Glewe. Daar moest ze dwangarbeid verrichten in de Dornier vliegtuigfabrieken. In mei 1945 werd ze daar bevrijd door de Russen.